Zapraszamy znowu do zabawy z „Gaią”

Wrzesień już-tuż, a wrzesień to nowy rok szkolny, porządki na biurku i kupowanie nowych, pachnących drukarnią książek i zeszytów. Zawsze lubiłam za to wrzesień i chociaż kojarzył się, jasne, z końcem wakacji i wolności to jednak przygotowania do Nowego Roku miały swój duży urok. Jakoś nigdy nie czułam tak bardzo nowego roku i początku czegokolwiek w styczniu – jak we wrześniu właśnie. Syndrom ucznia, by nie powiedzieć „wiecznego ucznia”... Uwielbiałam zakupy w sklepie papierniczym i wracanie do domu z pachnącymi nowymi zeszytami, gumkami, ołówkami, kredkami, linijkami... Były jakie były, zważywszy na dostępny wtedy asortyment – ale były, i to nowe! Świeżutkie, obiecujące coś nowego i – kto wie? – lepszego może. Lubiłam przeglądać nowe podręczniki, a w szkole muzycznej przegrywać nowe utwory. I dalej jakoś lubię ten wczesnowrześniowy czas, z piękną jeszcze często pogodą, z astrami w wazonie i pachnącymi śliwkami na stole. 

Wpisując się w ten szkolny tryb życia wracamy i my z „Gaią” do pracy i do zabaw z dziećmi. I na początek mamy dla Państwa dwie imprezy, jedną po drugiej, na które zapraszamy już zaraz! Po pierwsze, w najbliższą sobotę 1 września (jakże klasycznie) będziemy gościć na wydarzeniu EKORODZICE organizowanym przez Galerię Krakowską. Cała impreza będzie trwała od 13.00 do 18.00, ale my weźmiemy w posiadanie scenę i placyk zabaw na pół godziny, od 15.45. Prowadzić to bedzie pani Katarzyna Dowbor i na początek porozmawiamy z nią na scenie o naszych zajęciach i naszej idei wczesnego umuzykalniania dzieci. A potem zejdziemy z piedestału i chwilę pośpiewamy z maluchami i rodzicami. I na koniec – hura – będzie także mini-konkurs dla odważnych, zapraszamy na scenę muzykalne dzieci do zaśpiewania jakiejś piosenki lub kołysanki, będą i nagrody: muzyczne książeczki dla dzieci i płyty od PWM! Warto nas tam odwiedzić, oj warto. 

I zaraz potem – nasz kolejny Dzień Otwarty w CMM „Gaia”, 9 września w naszym ulubionym stałym miejscu pracy, w „Kwadracie” w Czyżynach. Startujemy o godz. 10.00 rano. Więcej dopiszę po tym weekendzie, a teraz tylko zapowiadam: chodźcie do nas pobawić się z nami muzycznie, sprawdzić co i jak robimy, porozmawiac z nami i znowu – wygrać śliczne nagrody i fanty od PWM-u i WAM-u. Będzie z nami Cafe Culka, jest z nami także nasz patron medialny, Radio Kraków, szukajcie także zapowiedzi o nas w przyszłoweekendowym wydaniu GW CoJestGrane. Wracamy do Was we wrześniu!

Pocztówki z Italii - cz. 2

Trudno w paru słowach opisać Włochy, ale wychodzę z założenia, że ostatecznie lepiej nawet skrótowo, w kilku zdaniach – niż wcale. Po festiwalu na południu szrunęłam więc do źrodła źródeł, do boskiego Wiecznego Miasta, Rzymu. Tak się szczęśliwie złożyło, że udało nam się zorganizować dwa recitale mojego Tria sTREgi: jeden jako duo (ja z Eriką, klarnet + fortepian), drugi Erika solo na fortepianie. Miejsce prześliczne, bo ruiny (jakże by inaczej) Teatro di Marcello, tuż koło Kapitolu, na skraju getta, czyli dzielnicy żydowskiej. Koncerty plenerowe, jak to w lecie w Rzymie, sama radość. Po plakaty dokumentujące naszą sierpniową działalność koncertową odsyłam na stronę sTREgi – click!

A sam Rzym oczywiście przepiękny, jak zwykle. Tym razem nie miałam zbyt wiele czasu na krajoznawcze włóczenie się po mieście, ponieważ większość godzin dziennych spędzałyśmy pracowicie na ćwiczeniu i przygotowywaniu się do koncertów. Oraz na plotkach, kawie, winie i niekończących się rozmowach o muzyce, życiu, planach, jak to dwie przyjaciółki, które nie widziały się od wielu miesięcy i muszą przecież omowić wiele spraw. Do serca Rzymu urywałyśmy się zatem wieczorami i nocą, kiedy trudno robić zdjęcia, za to dużo łatwiej się oddycha i spaceruje, wśrod tłumu turystów zresztą, jak to w sierpniu... Przy Schodach Hiszpańskich natknęłyśmy się w pewien wieczór na urocze widowisko z okazji Ferragosto: na niedużej scence występowała grupka śpiewaków operowych, prezentując z towarzyszeniem fortepianu najsłynniejsze arie operowe i popularne pieśni włoskie. Śliczne to było, zwłaszcza, że publiczność – mniej lub bardziej przypadkowi turyści w końcu – jeśli tylko byli Włochami to natychmiast wciągali się do śpiewu, radośnie towarzyszyli artystom na scenie i żywiołowo reagowali na każdą pozycję wiwatami i oklaskami. Oni faktycznie mają operę we krwi, nie mówiąc o tym drobnym fakcie, że większość najsłynniejszych oper jest po prostu śpiewana po włosku, więc oni odbierają te arie – dla nas obco brzmiące, napuszone i nobliwe – jak piękne piosenki, z całkiem frywolnymi nierzadko słowami.

Ale też udało mi się wyskoczyć raz w okolice Watykanu, pochodzić (cieniem! Zawsze się znajdzie jakiś litościwy kawałek cienia) po okolicy, naładować akumulator liśnieniem rzymskiej architektury. Bazylika św. Piotra, to obłędne cudo Michała Anioła z kolumnadą Berniniego, sama już wystarczy za wielką lekcję historii sztuki. A każda kolejna uliczka kryje fantastyczne detale, drobiazgi, szczegóły, kościoły, fontanny, pałace i ruiny. Przepych, aż dech zapiera. 

Nieodmiennie cieszą mnie też dwa cudne zjawiska w Rzymie. Po pierwsze: pompy z wodą pitną na ulicach starego Rzymu. W lecie, w skwarze i zmęczeniu widok takiej pompy zawsze rozjaśni mi twarz uśmiechem; zawsze mam też przy sobie butelkę na wodę i odświeżam sobie zawartość świeżą, lodowatą wodą z kolejnych kraników. I popijam spokojnie, wiedząc, że nie wyschnę na zapałkę pod nieubłaganym sierpniowym słońcem Italii. 

A drugi mój rzymski – a właściwie ogólnowłoski – „rozweselacz” to skutery! Genialny pomysł, czemu ach czemu one się u nas nie mogą przyjąć? Przejedzie to znacznie szybciej przez korki, nie zrobi w ogóle takich korków jak samochody, zaparkuje to-to byle gdzie, a przy okazji wdzięczne maleństwo, urocze, z charakterkiem... Bywają różne oczywiście, bywają i takie krzyczące pieniędzmi i snobizmem, ale najczęściej to jednak po prostu użytkowy środek lokomocji. Cudowny. 

A można i tak...

 I na koniec jeszcze szybka zapowiedź: uwaga, są nowinki na stronie Gai, będziemy w galerii Krakowskiej w najbliższą sobotę, a potem zapraszamy do siebie na kolejny Dzień Otwarty! Więcej szczegółów dopiszę tutaj już niebawem, na razie zapraszam na stronę Gai (click!) i przy okazji pochwalę się, że powstaje także jej angielska wersja, na razie pomalutku tlumaczę i dodaję kolejne strony, więc proszę jeszcze o cierpliwość! Całość pojawi się już niedługo, obiecuję.